​Over mij, Jacqueline.
Nieuwsgierig naar waarom we reageren zoals we reageren.
 

Als kind klom ik ooit enthousiast hoog in een boom. Tot ik naar beneden keek en ineens verstijfde van angst.

 

Als kind klom ik ooit enthousiast hoog in een boom. Tot ik naar beneden keek en ineens verstijfde van angst.

Mijn hoofd wilde verder, maar mijn lichaam dacht daar duidelijk anders over.

​

Jaren later fascineert precies dát me nog steeds: waarom reageren we zoals we reageren? Waarom raakt de één gestrest van een situatie waar een ander nauwelijks last van heeft? En waarom weten we soms heel goed wat we zouden willen doen, maar lukt dat op het moment zelf niet?

Die nieuwsgierigheid loopt als een rode draad door mijn leven en mijn werk.

Ik hou van begrijpen. Begrijpen kan woorden geven aan wat we ervaren en helpt om met meer mildheid naar onszelf te kijken.

​

Maar begrijpen alleen is niet altijd voldoende. Ons lichaam doet altijd mee en reageert vaak al voordat we bewust begrijpen wat er gebeurt.

 

Van begrijpen naar ervaren

Ik werk inmiddels meer dan 30 jaar met kinderen en ouders. In die jaren heb ik veel geleerd over ontwikkeling, automatische reacties, patronen en hoe verschillend mensen kunnen reageren op dezelfde situatie.

Mijn nieuwsgierigheid bracht me steeds verder. Door de jaren heen verdiepte ik me via opleidingen, cursussen en trainingen in coaching, ontwikkeling en lichaamsgericht werken.

​

In 2021 kwam Neuro-Sensitieve Mindfulness op mijn pad. Daar vielen voor mij veel dingen samen.

De polyvagaaltheorie gaf me taal om beter te begrijpen hoe ons lichaam automatisch reageert op wat het waarneemt. Mindfulness hielp me om niet alleen te begrijpen wat er gebeurde, maar ook nieuwsgierig op te merken wat ik daadwerkelijk ervoer.

Ik ontdekte steeds meer dat gevoelens er mogen zijn. Ze hebben een functie en kunnen ons iets vertellen over wat er in ons gebeurt of wat we nodig hebben.

We hoeven een gevoel niet meteen weg te duwen of op te lossen. En tegelijkertijd kan er naast dat gevoel ook iets anders aanwezig zijn.

Naast spanning kan er iets zijn wat veilig voelt. Naast angst misschien moed. En naast verdriet kan er ook verbinding, warmte of kracht zijn.

Het één hoeft niet weg voordat er ruimte kan zijn voor het ander.​

 

Ook moeilijke ervaringen horen bij het leven

Eén van de meest ingrijpende ervaringen in mijn eigen leven was het overlijden van mijn dochter, vlak voor haar geboorte.

Dat verlies heeft mij gevormd. Het heeft me ook geleerd dat niet alles opgelost, verwerkt of achtergelaten hoeft te worden om verder te kunnen leven.

Het verdriet hoort bij mij en mag er zijn. En tegelijkertijd is er in mijn leven ook weer ruimte gekomen voor liefde, plezier, dankbaarheid en vertrouwen.

Juist die ervaring heeft mijn manier van begeleiden mede gevormd.

Ik weet uit mijn eigen leven hoe het is wanneer iets je diep raakt. Dat betekent niet dat ik weet hoe een ander zich voelt. Ieders ervaring is anders.

Wel helpt het mij om aanwezig te blijven bij wat moeilijk is, zonder het meteen te willen oplossen.

 

Veiligheid als basis

Een belangrijk uitgangspunt in mijn begeleiding is dat veiligheid vóór onderzoeken komt.

Je hoeft bij mij niet meteen een moeilijke ervaring in te duiken. Eerst onderzoeken we wat jou helpt om veiligheid te ervaren en hoe je daar opnieuw contact mee kunt maken.

Vanuit die basis kan er ruimte ontstaan om nieuwsgierig te kijken naar wat zich aandient.

Soms voel je daarbij veel. Soms weinig of niets. Ook dat is informatie. Ook weinig of niets voelen kan soms een beschermende reactie zijn.

We forceren niets. Jij houdt de regie over wat je wilt onderzoeken, ervaren en delen.

 

Een goedgevulde rugzak, zonder vast recept

Mijn jarenlange ervaring met kinderen en ouders heeft me veel geleerd over ontwikkeling, patronen, veiligheid en de invloed die mensen op elkaar hebben. Daarnaast heb ik me steeds verder verdiept in mindfulness, het zenuwstelsel en trauma-sensitief en lichaamsgericht werken.

Al die kennis en ervaring neem ik mee in mijn begeleiding van volwassenen.

 

Maar:

De methode is nooit het vertrekpunt. Jij bent dat.

Neuro-Sensitieve Mindfulness vormt een belangrijke basis in mijn werk met volwassenen. Daarnaast rondde ik de opleiding Trauma-Sensitieve Mindfulness Therapie af.

​

Die verdieping heeft mijn aandacht voor veiligheid, autonomie en het tempo van de cliënt verder versterkt.

Mijn rugzak is dus goed gevuld. Maar ik haal er niet automatisch een techniek uit omdat ik die toevallig beheers. We kijken samen naar wat zich bij jou aandient en wat op dat moment passend is.

 

Wat je van mij kunt verwachten

Ik luister, stel vragen en nodig je uit om met nieuwsgierigheid op te merken wat er in jou gebeurt.

Soms helpt uitleg om iets beter te begrijpen. Soms helpt vertragen en ervaren wat je lichaam aangeeft. En soms ontdekken we juist dat er op dat moment niets verder onderzocht hoeft te worden.

Je hoeft bij mij niet iets te presteren, ergens vanaf te komen of een bepaalde ervaring te hebben.

 

Veiligheid, jouw tempo en jouw regie blijven het uitgangspunt.

 

Ook ik blijf leren

Mindfulness betekent voor mij niet dat ik altijd rustig of in balans ben. Ook ik ken spanning, onzekerheid en moeilijke emoties.

Van mensen om mij heen en van collega's hoor ik regelmatig dat ik rust en vertrouwen uitstraal. Dat vind ik mooi om terug te horen. Tegelijkertijd betekent die rust aan de buitenkant niet dat het vanbinnen altijd rustig is.

Mijn hoofd kan behoorlijk druk zijn. Ook ik kan ergens te lang over nadenken, mezelf verliezen in iets waar ik enthousiast over ben of pas later merken dat ik eigenlijk rust nodig had.

Mindfulness heeft dat niet allemaal laten verdwijnen. Ik heb vooral geleerd om er anders mee om te gaan en met meer nieuwsgierigheid te kijken naar wat er in mij gebeurt.

Nieuwsgierig ben ik sowieso. Naar mensen, naar ons lichaam en brein, maar ook naar nieuwe dingen. Ik kan enthousiast ergens induiken en daar vervolgens veel langer mee bezig zijn dan ik van plan was.

Misschien klim ik daarom nog steeds graag een nieuwe boom in. Alleen weet ik inmiddels beter dat ik niet altijd verder hoef te klimmen.

​

[Plan een vrijblijvend kennismakingsgesprek]

​

​