top of page

Polyvagaal theorie in beeld




Dorle Lommatzch van Open Bewuszijn heeft de theorie heel helder in beeld gebracht. In mijn trainingen komt dit aan bod als we bewustzijnsonderzoek doen.


De Polyvagaal Theorie: Veiligheid en verbinding in je lichaam


De Polyvagaal Theorie, ontwikkeld door Dr. Stephen Porges in 1994, beoogt mensen te helpen hun reacties te herkennen en te herstructureren. Het richt zich op drie primaire reacties: vechten, vluchten en bevriezen. Deze reacties worden beïnvloed door het autonome zenuwstelsel, met de nervus vagus als sleutelspeler.


Herkennen van de innerlijke staat:

Door de signalen van ons lichaam te leren interpreteren, kunnen we onze innerlijke staat herkennen. Dit maakt het mogelijk om te sturen naar een gewenste staat, zoals veiligheid en rust, in plaats van angst of stress.


Neuroceptie:

De theorie beschrijft 'neuroceptie' als een onbewust proces in onze hersenen dat voortdurend de omgeving, ons lichaam en relationele signalen scant op veiligheid en onveiligheid. Eerdere ervaringen beïnvloeden deze automatische beoordeling.


Trauma en "hangende" reacties:

Wanneer een automatische reactie van vechten, vluchten of bevriezen optreedt in een veilige omgeving, kan dit wijzen op een trauma. De lichamelijke reactie is als het ware "blijven hangen".


De Nervus Vagus:

Deze complexe zenuw, die van hersenstam tot darm loopt, speelt een centrale rol in de Polyvagaal Theorie. De nervus vagus beïnvloedt diverse functies, waaronder hart, longen, spijsvertering en emoties.

Stimulatie van de Nervus Vagus:

Massage, meditatie en yoga gericht op specifieke zenuwgroepen kunnen de nervus vagus stimuleren. Dit kan leiden tot vermindering van stress, ontsteking, angst en chronische ziekte.





Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


bottom of page